Radhanath Swami o wiedzy i służbie

Celem całej wiedzy jest doprowadzenie nas do punktu służby oddania. Dopóki nie zastosujemy tej zasady pokornej służby oddania - cała wiedza, którą gromadzimy jest niczym klejnot na głowie węża - wygląda pięknie, ale jaki jest z niej pożytek? W rzeczywistości klejnot u węża czyni go jeszcze bardziej niebezpiecznym, ponieważ sprawia, że jest on piękny i w ten sposób bardzo atrakcyjny. Pragniemy być z wężem ponieważ posiada wspaniały klejnot. Jednak faktem jest to, że wąż ten jest po prostu pełen jadu i jest tak samo zawistny jak wąż bez klejnotu. Zatem każdy może zdawać się być bardzo wielkim i uczonym świętym, może mówić bardzo elokwentnie na temat pism objawionych i każdy będzie pragnął być w jego towarzystwie. Jednak rzeczywistość może okazać się całkiem inna, gdy taki święty nie przyjął w swoim życiu nastroju pokornej służby.

Radhanath Swami o przemijających manifestacjach

Nie jesteśmy tym ciałem. Jesteśmy wieczną duszą. Żywioły materii - ziemia, woda, ogień, powietrze oraz eter są wieczne, jednak gdy zostają zmieszane - ich manifestacje są tymczasowe. Czasami ziemia, woda i powietrze nabierają kształtu glinianego naczynia. Może on istnieć przez kilka lat do chwili, w której rozłoży się z powrotem w ziemię. Choć forma uległa zmianie - żywioły pozostały dokładnie takie same. Przekształcają się z jednej formy w drugą. W ten sposób materialna natura jest wieczna, tak jak wieczne są również jej składniki. Przemijające są wyłącznie ich specyficzne manifestacje. A my jesteśmy tak szaleni i głupi, że pomimo naszych wzniosłych filozofii, wciąż nie jesteśmy w stanie pokonać przywiązania do przesądu, że jesteśmy najbardziej wulgarnym, najbardziej zewnętrznym przekształceniem tych materialnych składników. Nawet nie zdołaliśmy zrozumieć, że nie jesteśmy zbudowani z ziemi, wody, ognia, powietrza i eteru. Jeśli byłoby inaczej - zrozumielibyśmy, że są one wiecznymi składniki tymczasowego fizycznego ciała, w którym przebywamy.

Radhanath Swami o realizacji pism

Posiadamy najwyższą i najbardziej poufną wiedzę w vedach, Srimad Bhagavatam, która mówi nam, że nie jesteśmy tym ciałem. Powinniśmy porzucić cielesną koncepcję życia. Oczywiście czytamy również o wspaniałych rozrywkach Pana Sri Krsny. Jednak, gdy dochodzimy do tej najwyższej wiedzy o ciele i duszy chcemy ją przeskoczyć, bo przecież słuchaliśmy tego już tak wiele razy. Chcemy nowych smaków, nowego nektaru coraz to nowszych i nowszych tematów z pism. Czujemy, że już to wiemy i słyszeliśmy o tym już tak wiele razy. Teraz przyszedł czas, by posłuchać o czymś innym. Jednak problem polega na tym, że nic nie wiemy. Dlatego ktoś raz za razem musi nam o tym przypominać. Inaczej cała reszta, której się nauczyliśmy zostanie kompletnie wypaczona. Intelektualne zrozumienie pism nie jest tak imponujące dla sadhu. Realizacja manifestuje się poprzez pokorę i oddanie. To jest najważniejszą zasadą.